อัล-เตารอต (ปฐมกาล) 18

บุตร‍ชาย​ที่​ทรง​สัญญา​ให้​กับ​นบี​อิบ‌รอ‌ฮีม​และ​ซา‌รอฮ์

พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า​ทรง​ปรา‌กฏ​แก่​นบี​อิบ‌รอ‌ฮีม​ที่​หมู่​ต้น‍โอ๊ก1​ของ​มัม‌เร ขณะ‍ที่​ท่าน​นั่ง​อยู่​ที่​ประตู​เต็นท์​เวลา​แดด​ร้อน ท่าน​เงย‍หน้า​ขึ้น​มอง‍ดู เห็น​ชาย​สาม​คน​ยืน​อยู่​ข้าง‍หน้า​ท่าน2 เมื่อ​ท่าน​เห็น​พวก‍เขา ท่าน​ก็​วิ่ง​จาก​ประตู​เต็นท์​ไป​ต้อน‍รับ​พวก‍เขา โน้ม​ตัว​ลง​ถึง​ดิน พูด​ว่า “เจ้า‍นาย​ของ​บ่าว ถ้า​บ่าว​เป็น​ที่​โปรด‍ปราน​ใน​สาย‍ตา​ของ​ท่าน ขอ​อย่า​ผ่าน​บ่าว​ของ​ท่าน​ไป​เสีย บ่าวจะ​ให้​คน​เอา​น้ำ​มา​นิด‍หน่อย​ให้​ท่าน​ล้าง‍เท้า และ​พัก​ใต้​ต้น‍ไม้ บ่าว​จะ​ไป​เอา​ขนม‍ปัง​หน่อย‍หนึ่ง​มา​ให้ ท่าน​จะ​ได้​พัก‍ผ่อน​หย่อน‍ใจ​เสีย​ก่อน แล้ว​จึง​ค่อย​เดิน‍ทาง​ต่อ‍ไป ไหนๆ ท่าน​ก็​มา​ยัง​บ่าว​ของ​พวก‍ท่าน​แล้ว” พวก‍เขา​จึง​ว่า “ทำ​ตาม​ที่​เจ้า​กล่าว​นี้​เถิด” นบี​อิบ‌รอ‌ฮีม​รีบ​เข้า​ไป​ใน​เต็นท์​หา​นาง‍ซา‌รอฮ์ กล่าว​ว่า “เร็วๆ หน่อย เอา​แป้ง​อย่าง​ดี​สาม​ถัง​นวด​แล้ว​ทำ​ขนม” แล้ว​นบี​อิบ‌รอ‌ฮีม​วิ่ง​ไป​ที่​ฝูง‍สัตว์ เอา​ลูก‍โค​ตัว‍หนึ่ง ยัง​อ่อน​และ​ดี มอบ​ให้​คน​ใช้​รีบ​ทำ​เป็น​อาหาร ท่าน​เอา​เนย น้ำ‍นม​และ​ลูก‍โค​ที่​เขา​ทำ​ไว้​แล้ว​นั้น​มา​วาง​ต่อ‍หน้า​พวก‍เขา และ​ท่าน​ยืน​อยู่​ข้าง​พวก‍เขา​ที่​ใต้​ต้น‍ไม้ เมื่อ​พวก‍เขา​รับ‍ประ‌ทาน

พวก‍เขา​ถาม​ท่าน​ว่า “ซา‌รอฮ์​ภรรยา​ของ​เจ้า​อยู่​ที่‍ไหน?” ท่าน​ตอบ​ว่า “นาง​อยู่​ใน​เต็นท์” 10 หนึ่ง​ใน​สามท่านกล่าว​ว่า “ใน​ฤดู​นี้​ปี‍หน้า​เรา​จะ​กลับ‍มา‍หา​เจ้า​อีก​แน่‍นอน ซา‌รอฮ์​ภรรยา​ของ​เจ้า​จะ​มี​บุตร‍ชาย​คน​หนึ่ง”3 นาง‍ซา‌รอฮ์​ฟัง​อยู่​ที่​ประตู​เต็นท์​ข้าง‍หลัง​ท่าน 11 ฝ่าย​นบี​อิบ‌รอ‌ฮีม​และ​ซา‌รอฮ์​นั้น​ชรา​แล้ว และ​ประ‌จำ‍เดือน​ของ​ซา‌รอฮ์​ก็​หมด​ไป​แล้ว 12 นาง‍ซา‌รอฮ์​ก็​หัว‌เราะ​ใน​ใจ กล่าว‍ว่า “ใน​เมื่อ​ฉัน​แก่​แล้ว สามี4​ของ​ฉัน5ก็​แก่​แล้ว ฉัน​ยัง​จะ​มี​ความ​ยินดี​อย่าง‍นี้​อีก​หรือ?” 13 พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า​ตรัส​กับ​นบี​อิบ‌รอ‌ฮีม​ว่า “ทำไม​นาง‍ซา‌รอฮ์​หัว‌เราะ? และ​กล่าว​ว่า ‘ฉัน​แก่​แล้ว จะ​คลอด‍บุตร‍ชาย​จริงๆ หรือ?’ 14 มี​สิ่ง‍ใด​อัศ‌จรรย์​เกิน​ที่​พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า​จะ​ทรง​ทำ​ได้6 พอ‍ถึง​เวลา​กำ‌หนด​เรา​จะ​กลับ‍มา‍หา​เจ้า ฤดู​นี้​ปี‍หน้า ซา‌รอฮ์​จะ​มี​บุตร‍ชาย​คน​หนึ่ง” 15 แต่​นาง‍ซา‌รอฮ์​ปฏิ‌เสธ​ว่า “บ่าว​ไม่‍ได้​หัว‌เราะ​” เพราะ​นาง​กลัว พระ‍องค์​ทรงบอก​ว่า “อย่า‍เลย เจ้า​หัว‌เราะ​จริงๆ”

นบี​อิบ‌รอ‌ฮีม​วิง‍วอน​เพื่อ​เมือง​โส‌โดม

16 แล้ว​บุรุษ​เหล่า‍นั้น​ก็​ลุก​ออก‍จาก​ที่‍นั่น มอง​ไป​ทาง​เมือง​โส‌โดม และ​นบี​อิบ‌รอ‌ฮีม​ก็​เดิน​ไป​ส่ง​พวก‍เขา 17 พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า​ทรงบอกว่า “เรา​จะ​ซ่อน​สิ่ง​ซึ่ง​เรา​จะ​ทำ​นั้น​ไม่‍ให้​อิบ‌รอ‌ฮีม​รู้​หรือ? 18 แน่‍ที‍เดียว​อิบ‌รอ‌ฮีม​จะ​เป็น​ประ‌ชา‍ชาติ​ใหญ่​โต​และ​มี​กำลัง​มาก และ​ประ‌ชา‍ชาติ​ทั้ง‍หมด​ใน​แผ่นดิน​จะ​ได้​รับ‍พร​ก็​เพราะ​เขา 19 เพราะ​เรา​เลือก7เขา​แล้ว เพื่อ​เขา​จะ​ได้​กำ‍ชับ​ลูก‍หลาน และ​ครอบ‍ครัว​ที่​สืบ‍ต่อ‍มา​ของ​เขา ให้​รักษา​ทาง​ของ​พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า ให้​ทำ​ความ​ชอบ‍ธรรม​และ​ความ​ยุติ‍ธรรม เพื่อ​พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า​จะ​ประ‌ทาน​แก่​อิบ‌รอ‌ฮีม ตาม​ที่​พระ‍องค์ทรงบอก​ไว้​แก่​เขา” 20 พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า​ทรงบอก​ว่า “เสียง​ร้อง‍กล่าว‍โทษ​เมือง​โส‌โดม​และ​เมือง​โก‌โม‌ราห์​นั้น​ดัง​เหลือ‍เกิน และ​บาป​ของ​เขา​ก็​หนัก​มาก 21 เรา​จะ​ลง‍ไป​ดู​ว่า​พวก‍เขา​ทำ​ผิด​จริง​ตาม​คำ​ร้อง​ที่​มา​ถึง​เรา​นั้น​หรือ‍ไม่ ถ้า​ไม่ เรา​ก็​จะ​รู้”

22 บุรุษ​เหล่า‍นั้น​จึง​หัน​ไป​จาก​ที่‍นั่น​เดิน​ไป​ยัง​เมือง​โส‌โดม แต่​นบี​อิบ‌รอ‌ฮีม​ยัง​ยืน​เฝ้า​พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า8 23 นบี​อิบ‌รอ‌ฮีม​เข้า‍มา​ใกล้ ถาม​ว่า “พระ‍องค์​จะ​ทรง​ทำ‍ลาย​ผู้​ชอบ‍ธรรม​พร้อม​กับ​คน​ชั่ว​หรือ? 24 สมมุติ​ว่า​มี​คน​ชอบ‍ธรรม​ห้า‍สิบ​คน​อยู่​ใน​เมือง​นั้น พระ‍องค์​จะ​ยัง​ทรง​ทำ‍ลาย​เมือง​นั้น ไม่​ทรง​ละ‌เว้น​เพราะ​เห็น‍แก่​คน​ชอบ‍ธรรม​ห้า‍สิบ​คน​ที่​อยู่​ใน​เมือง​นั้น​หรือ? 25 ขอ​พระ‍องค์​อย่า​ทรง​คิด​ทำ​เช่น‍นี้​เลย อย่า​ทรง​คิด​ที่​จะ​ฆ่า​คน​ชอบ‍ธรรม​พร้อม​กับ​คน​ชั่ว ทำ​กับ​คน​ชอบ‍ธรรม​อย่าง‍เดียว​กับ​คน​ชั่ว ขอ​พระ‍องค์​อย่า​ทรง​ทำ​เช่น‍นั้น​เลย พระ‍องค์​ผู้​พิพาก‌ษา​สากล‍โลก​จะ​ไม่​ทรง​ทำ​สิ่ง​ที่​ยุติ‍ธรรม​หรือ?” 26 พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า​ทรงบอก​ว่า “ที่​โส‌โดม​ถ้า​เรา​พบ​คน​ชอบ‍ธรรม​ใน​เมือง​ห้า‍สิบ​คน เรา​จะ​ละ‌เว้น​เมือง​นั้น​ทั้ง​เมือง​เพราะ​เห็น‍แก่​พวก‍เขา” 27 นบี​อิบ‌รอ‌ฮีม​ตอบ​ว่า “ขอ​ทรงยกโทษ​ที่​บ่าว​บัง‍อาจ​ถาม​องค์‍เจ้า‍นาย บ่าว​ผู้​เป็น​เพียง​ผง‍คลี​และ​ขี้‍เถ้า 28 สมมุติ​ว่า​ใน​ห้า‍สิบ​คน​นั้น​ขาด​ไป​ห้า​คน พระ‍องค์​จะ​ยัง​ทรง​ทำ‍ลาย​เมือง​นั้น​ทั้ง​เมือง​เพราะ​ขาด​ห้า​คน​หรือ?” และ​พระ‍องค์​ทรงบอก​ว่า “เรา​จะ​ไม่​ทำ‍ลาย ถ้า​เรา​พบ​คน​ชอบ‍ธรรม​สี่‍สิบ‍ห้า​คน​ที่​นั่น” 29 ท่าน​ก็​ถามพระ‍องค์​อีก​ว่า “สมมุติ​ว่า​พระ‍องค์​ทรง​พบ​สี่‍สิบ​คน​ที่‍นั่น” พระ‍องค์ก็ทรงตอบ​ว่า “เรา​จะ​ไม่​ทำ​เพราะ​เห็น‍แก่​สี่‍สิบ​คน​นั้น” 30 ท่าน​จึง​ถามว่า “ขอ​องค์‍เจ้า‍นาย​อย่า​ทรง​โกรธ​เลย บ่าว​จะ​ขอ​ถามอีก สมมุติ​พระ‍องค์​ทรง​พบ​เพียง​สาม‍สิบ​คน​ที่‍นั่น” พระ‍องค์​ทรง​ตอบ​ว่า “เรา​จะ​ไม่​ทำ ถ้า​เรา​พบ​สาม‍สิบ​คน​ที่‍นั่น” 31 ท่านถามอีก​ว่า “ขอ​ทรง​ยกโทษ​ที่​บ่าว​บัง‍อาจ​ถาม​ต่อ​องค์‍เจ้า‍นายอีก สมมุติ​ว่า​ทรง​พบ​ยี่‍สิบ​คน​ที่‍นั่น” พระ‍องค์​ทรงตอบ​ว่า “เรา​จะ​ไม่​ทำ‍ลาย​เพราะ​เห็น‍แก่​ยี่‍สิบ​คน​นั้น” 32 ท่าน​ถาม​ว่า “ขอ​องค์‍เจ้า‍นาย​อย่า​ทรง​โกรธ​เลย บ่าว​ขอ​ถาม​อีก‍ครั้ง‍นี้‍ครั้ง‍เดียว สมมุติ​ว่า ทรง​พบ​เพียง​สิบ​คน​ที่‍นั่น” พระ‍องค์​ทรง​ตอบ​ว่า “เรา​จะ​ไม่​ทำ‍ลาย​เพราะ​เห็น‍แก่​สิบ​คน​นั้น” 33 เมื่อ​พระ‍ผู้‍เป็น‍เจ้า​ทรงพูด​กับ​นบี​อิบ‌รอ‌ฮีม​จบ‍ลง​แล้ว พระ‍องค์​ก็ทรงจาก​ไป ส่วน​นบี​อิบ‌รอ‌ฮีมก็​กลับ​ไป​ที่​ของ​ท่าน


1ดูเชิงอรรถ ปฐก.12:6

2ฮบ.13:2

3รม.9:9

4ภาษาฮีบรูแปลตรงตัวว่า เจ้านาย

1 ปต.3:6

6ลก.1:37

7ภาษาฮีบรูแปลตรงตัวว่า รู้จัก

8แต่นบีอิรอฮีม...พระผู้เป็นเจ้า สำเนาโบราณบางฉบับว่า แต่พระผู้เป็นเจ้าทรงยืนอยู่กับนบีอิบรอฮีม

บทที่ 17  ►  บทที่ 19

Share

Your encouragement is valuable to us

Your stories help make websites like this possible.